จวบจนสิ้นแสงแดงดาว

ชีวิตสร้างจากความหวังหรือความหวังสร้างจากชีวิต ? ในโมงยามที่สงครามเย็นกำลังกัดกินเอเชียอาคเนย์ถึงขีดสุดรุธิระได้ตัดสินใจรับชายคนหนึ่งนามอุทิศมาเป็นผู้ดูแลความเรียบร้อยในบ้าน จนเกือบขวบปีผ่าน เพลิงโหมแห่งคอมมิวนิสต์ก็รุกเร่งเข้ามาในพนมเปญทุกที สองนายบ่าวกึ่งคุ้นเคยกึ่งแปลกหน้าจึงต้องพากันระหกระเหเร่ร่อนหนีภัยสงคราม โดยมีจุดมุ่งหมายของการเดินทางอยู่ที่สุดเขตเทือกเขาบรรทัด ข้ามไปยังฝั่งประเทศไทยอันเหมือนความหวังริบหรี่ไกลแสนไกล