คานิมิโสะ กลืนกินอย่างโอชะ

ขณะตกงานและหมดอาลัยในชีวิต “ผม” ได้เก็บปูตัวเล็กๆ จากชายหาดมาเลี้ยง แต่เจ้าปูกลับพูดภาษาคนได้ และแม้จะตัวเล็กนิดเดียว มันกลับกินทุกอย่างที่ขวางหน้า ท่ามกลางชีวิตอลเวง ผมตัดสินใจหางานทำ เพื่อหาเงินมาเป็นค่าอาหารให้มัน แต่แล้ววันหนึ่ง ผมพลั้งมือฆ่าแฟนสาวที่เพิ่งคบกันด้วยอารมณ์ชั่ววูบ จู่ๆ ผมก็เปรยขึ้น “เจ้าปู…จะกินไอ้นี่ไหมนะ” เจ้าปูตอบ “งั้นก็…ไม่เกรงใจละนะ…” เมื่อ “ผู้ล่า” และ “เหยื่อ” กลับตาลปัตร มิตรภาพสุดสะพรึงก็ถือกำเนิดขึ้น