ถ้าอย่างนั้นผมขอเริ่มสัมภาษณ์พ่อแม่เลยนะครับ

นวนิยายสุดสะเทือนใจจากเกาหลีใต้ ที่ติดอันดับหนังสือขายดีในเกาหลีทันทีหลังวางจำหน่าย และสะท้อนสังคมเกี่ยวกับครอบครัวเอเชียได้อย่างเฉียบแหลม ‘ถ้าอย่างนั้น ผมขอเริ่มสัมภาษณ์พ่อแม่เลยนะครับ’ นวนิยายจิตวิทยาแนวดิสโทเปียที่จะชวนตั้งคำถามว่า “จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเด็กเป็นฝ่ายเลือกพ่อแม่ของตนเองได้?” ในโลกอนาคตอันใกล้ ความยากลำบากทางเศรษฐกิจและภาระต่างๆ ทำให้ประชาชนไม่อยากมีลูก รัฐบาลจึงจัดตั้ง ‘ศูนย์เลี้ยงดูเด็กแห่งชาติ’ หรือ ‘NC Center’ เพื่อเลี้ยงเด็กที่ถูกส่งมอบมาตั้งแต่แบเบาะจนถึงอายุ 19 ปี และเรียกพวกเขาว่า ‘ลูกแห่งชาติ’ (Nation’s Chlidren) เมื่อบรรดาลูกแห่งชาติอายุครบ 13 ปี พวกเขาต้องเริ่มเข้าสู่กระบวนการที่เรียกว่า ‘เพนต์’ (Paint – Parent Interview) หรือการคัดเลือกพ่อแม่ผ่านการทดลองอยู่ด้วยกัน และระบบสัมภาษณ์ที่ทั้งเงียบเหงาและเยือกเย็น ‘เจนู 301’ ในวัย 17 ปี เป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตัวเอง เขาไม่เชื่อในระบบของศูนย์ฯ และเคยผ่านกระบวนการเพนต์มาแล้วหลายครั้ง แต่กลับไม่เคยเลือกพ่อแม่คนไหนเลย และในโค้งสุดท้ายของการ ‘เพนต์’ นี้ เจนูสงสัยว่าพวกพ่อแม่ที่เข้ามานั้นมี ‘จุดประสงค์บางอย่าง’ แอบแฝงอยู่ สุดท้ายแล้ว การได้สัมภาษณ์พ่อแม่ครั้งนี้จะทำให้เจนูมีครอบครัวหรือไม่? ยังมีโลกภายนอกศูนย์เลี้ยงเด็กที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของความเกลียดชัง และเรื่องบางอย่างที่ ‘ลูกแห่งชาติ’ อย่างพวกเขาต้องเผชิญ ‘ถ้าอย่างนั้น ผมขอเริ่มสัมภาษณ์พ่อแม่เลยนะครับ’ มีพล็อตเรื่องเสียดสีสังคมในสไตล์จัดจ้านแบบเกาหลี ชวนให้ฉุกคิดถึงการเติบโต การค้นหาตัวตนท่ามกลางความคาดหวัง และชวนตั้งคำถามใกล้ตัวอย่าง ‘ครอบครัวคืออะไรกันแน่?’ และ ‘ชีวิตจะต่างไปจากที่เป็นอยู่หรือไม่หากเราเลือกพ่อแม่ได้?’ หรือในทางตรงกันข้าม ‘หากเราเลือกพ่อแม่ไม่ได้เลย เราจะยังอยากมีครอบครัวอยู่หรือเปล่า?’ ความโดดเด่นที่น่ายกย่องคือ อีฮีย็อง ผู้เขียนกล้าหยิบเรื่องราวที่อ่อนไหวมาเล่าได้อย่างละเมียดละไม ให้เราค่อยๆ ตกผลึกไปกับตัวละคร และดำดิ่งสู่ความเงียบงันอันโดดเดี่ยวของเจนู หนังสือเล่มนี้ชนะเลิศรางวัล Changbi Youth Literature Award ครั้งที่ 12 และขายลิขสิทธิ์ไปแล้ว 9 ประเทศ ได้แก่ อินโดนีเซีย ไต้หวัน จีน เวียดนาม ญี่ปุ่น สเปน รัสเซีย ตุรกี และไทย “ระหว่างที่อ่านหนังสือเล่มนี้ เด็กน้อยในวัยเยาว์ของฉันก็มานั่งอยู่เคียงข้าง ทั้งที่ฉันอยากจะเป็นแม่ที่ดี แต่ไม่รู้ควรทำอย่างไรดี” – โชนัมจู ผู้เขียน ‘คิมจียองเกิดปี 82’ และ ‘ชื่อของเธอคือ…’