ปิตาย / Wish we all die in peace

มันอยู่บนฟ้า ใต้น้ำ ในอากาศ มันอยู่ในร่างของคนข้าง ๆ คุณ มันอยู่ในเงากระจกที่คุณกำลังส่อง มันชอนไชเขมือบกลืนคุณ มันมีชื่อว่าปิตาธิปไตย . รวมกวีนิพนธ์และเรื่องสั้นอันสะท้อนจิตสะเทือนขวัญใต้ร่มปิตาธิปไตยกว่า 60 เรื่อง ภาพประกอบกว่า 20 ภาพ ___________________ ฉันมีปรสิตอยู่ในร่าง มันขยายตัวได้ กินเวลาเป็นวัน เป็นสัปดาห์ เป็นเดือน มันสูบสารอาหารที่ฉันได้รับเข้าไป มันหายใจได้ก็เพราะหัวใจฉันยังเต้นอยู่ มันทำให้ฉันปวดหลัง เท้าบวม ต้องลุกขึ้นมาฉี่บ่อย ๆ กลางดึก [ตอน ปรสิต] ___________________ "หากว่า...ซ่า หัวใจของฉัน เธอคิดจะ...ซ่า โยนทิ้งไป..." ท่อนถัดไปของเนื้อเพลงเริ่มฟังไม่ออก เสียงซ่าชัดเจนขึ้นจนกลืนกินเสียงเพลง มือของเธอสั่นโดยไม่รู้ตัว "ไป..." คำสุดท้ายในบทเพลงเหมือนโดนกรอ แล้วมีใครมากดให้มันเล่นซ้ำ ๆ "ไป..." [ตอน แสนปฏิพัทธ์] ___________________ 'สามวันจากชาตรีเป็นอื่น' ขื่นคู่ อย่า 'คบชู้สู่หญิง' เหย้าจะเน่าเหม็น อิเหนาเขา 'ดอกทอง' อย่าลองเป็น ขุนแผนเคยลำเค็ญเพราะผิดกาม [ตอน สุภาษิตสอน**] ___________________ "มึงไปฟัดกับหมามาเรอะ" สมชายมองผมด้วยแววตาว่างเปล่า "ก็พี่ส่งรูปน้องส้มมา เมียก็เลยซ้อมผมไง" [ตอน สมชาย] ___________________ "แฮ่!" เขายื่นมือไขว่คว้าหาฉัน ฉันฟูมฟายพลางกระถดกายหนี ขว้างปาข้าวของในบ้านใส่เขา "ไสหัวไป! ทำไมต้องมาหลอกฉันด้วย!" เขาเป็นซอมบี้มาตลอด! เขาแค่หลอกแต่งงานกับฉันเพื่อปกปิดเชื้อในกายตัวเอง! [ตอน ดวงใจแม่]